خرقه پوش در پی حق می روم

دامن از خاک چیده ام دنبال وصل می روم

بر عرش کبریایی زانو می زنم

ازکارهای قبیح دنیا یی دل می کنم

غم در درونم مجاور می شود

اختر خوشبختی از آسمانم پر میزند

از راه فرقت چون ابربسپرم

تا رسم به درگاهت از ملاهی بگذرم

کتم عدم را دوست نمی دارم

باره بی نفس را نمی خواهم

از ابلیس نیابم تپش

خواهم ماند نیک روش

من از حیی بی خبری ام

تعدی کرده ودر بیغوله  مانده ام

گر هزار بار رجم زنی بر سرم

کاخ پوشالی دنیا را از پی کنم

احیا کن دارالضعف قلب  ما را

بر دار کن اماره و زشتی ها را